BOĞAZIMA TAKILAN CAM PARÇALARI!...

Çocuk kelimesinin yanına masumiyet yazılır... Onun yanağında güller açar, morluklar değil... Bir baba daha katil oldu; kimi mi öldürdü? Kendi can parçası oğlunu, sadece dersini yapmadığı için döverek öldürdü. Hem de elektrik süpürgesi borusuyla... Şiddetin her türlüsüne karşıyım; hele ki evlada kalkan el yok mu, o el taş olur, hayat zindan olur...

Ben artık şiddet gösteren ebeveynlerin ellerinden anne-baba olma haklarının alınmasını istiyorum. Yahu çocuklar sizin kum torbanız mı? Git o süpürge borusu ile kendini döv, ondan sonra da bak bakalım ne oluyor.

Bıktım, gerçekten bıktım hayatın acısını evlatlarından çıkaranlardan... Mertcan yaşasaydı ileride babasından gördüğünden farklı mı olacaktı? Asla sanmıyorum; sevgisizlikle mayalanan hamuru, şiddet eğilimli, kim bilir belki de babası gibi psikopat ruhlu biri olacaktı. Bunların olup olamayacağını görme şansımız artık maalesef yok. Mertcan melek oldu ve hep 6 yaşında kalacak... Mekânın cennet olsun, meleğim...

Ya 3 yaşında cebinde bir notla alışveriş merkezinde annesi tarafından terk edilen bebeğe ne demeli? O çocuk şimdi devlet korumasında. Diliyorum karşısına hafızasındaki acıları silecek sevgi dolu bir aile çıkar. Bundan böyle hayat hep gülümsesin bebeğim...

Maalesef fiziken herkes anne baba olabilir ama ruhen herkes anne baba olamaz. Boğazımda cam kırıkları, aklımda çocuklar, onları mutsuz edenler bir bitse diyorum, diliyorum.

Sevgili evren; yeni haftamız sağlıkla, bollukla, bereketle, huzurla, mutlulukla; şansımız/bahtımız açık, kimsenin hakkının yenmediği, kötülükle beslenen her kim varsa onlardan uzakta, olumlu, ılımlı, başarılı ve şahane haberler alacağımız bir hafta olsun lütfen.

P.S.: Havalar buz gibi, o sebepten lütfen sokağımızdaki dört ayaklı canlara gerekli mama desteğini ve şefkati göstermeyi ihmal etmeyelim. Kuşlara da ekmek kırıntıları, buğday veya bulgur bıraktık mı gece rahatça kafamızı yastığa koyabiliriz.

Perşembe gününe kadar hoş kalın, hoşça kalın.