Yıllar yılı aşınan ve eskiyen Kâbe binası, yıkılma tehlikelerine karşı tamir edilmelidir. Fakat millet çekinmektedir…
Ya başlarına bir musibet gelirse?
Niyetleri kötü değildir, fakat yine de insanlar endişelenmektedir.
Hâlid bin Velîd gibi cesur olan dedesi Muğire, iyi niyetle, tahrip değil tamir niyetiyle binanın sökümünü yapacak olanların —Ebrehe’nin başına gelen gibi— başlarına bir musibet, bir belâ yağmaz dese de kimseyi ikna edemez Kâbe’nin taşlarını yıkmaya, sökmeye…
Çaresiz, tek başına başlar işe.
Yürekli, cesur, yiğit… O, tek başına taşları sökerken bir şey olmadığını görenler ancak o zaman birer ikişer gelirler yardıma ve Kâbe’nin eski duvarları temele kadar indirilir.
Aşağıya indiklerinde yeşil taşlar görürler. Bunlar Kâbe’nin en eski temelidir belki de. Onları da çıkarıp düzeltmek, düzenlemek isterler.
Bu düşünceyi fiiliyata döktüklerinde, o yeşil taşlardan birini oynattıklarında Mekke sallanır. Belki dünya sallanır. Anlarlar ki daha ileri gitmemeleri gerekmektedir.
Gitmezler…
Kâbe’nin temelindeki taşlar gibi, toplumumuzu toplum yapan ve ayakta tutan temel taşlara, bizi biz yapan değerlere, hukuka, ahlaka, eğitime siyasi ya da farklı menfaat beklentileriyle dokunulursa, oynanıp bozulursa toplum ayakta duramaz, çöker; ayar vermek isteyenler de altında kalır, ezilir...
Bugün toplumumuz hukuka taraflı diye güvenemiyorsa, eğitimin içi algılarla yönetilerek fokur fokur kaynıyor/kaynatılıyorsa, ahlaki değerler tersyüz olmuşsa, onur, haysiyet, şeref, vefa gibi özellikler tasvip görmeyen sıfatlar hâline gelmişse, çek senet sahtekârlıkları onlu, yirmili milyonlarla ifade ediliyorsa, çocuklar dâhil tecavüz, taciz, gasp, talan, haksızlık, hırsızlık kelimeleri ağırlığını yitirip içi boşalmışsa, nazarlarda bunlar bir şey ifade etmiyorsa, toplumumuz can çekişiyor demektir.
Camilerde ezanların okunması, cemaatle namazların kılınması, turistik umre ve hac seyahatlerinin yapılması, sakallı, cübbeli insanların sokaklarda dolaşması, başörtüsünün aksesuar olarak kullanılıyor olması, her tarafta onların o şekilde çalışabiliyor olması vesaire bizi kandırmasın, kandırıyor...
Aldanıyoruz.
Değerler altüst, mukaddesat sahipsiz.
Hayır, biz bu değiliz; bizi biz yapan değerler bu şekilde değil.
Yetkili, etkili demeden her fert şapkasını önüne koyup birhâl çaresi bulmalı, toplum bu sıkıntıları aşmalı.
Bu sıkıntıları aşmalıyız.
Yoksa maazallah… 02.07.2018
Pîr söz: Şeytanla her savaşa korkusuzca ben varım. İnsan şeytanlaşırsa, işte ondan korkarım. — Mevlana
