UMUT OLMADAN ASLA!…

Tuhaf hisler içinde, uykusuz bir gece geçirdim. Aklımdaki deli sorulara bardak bardak içtiğim kahveler eşlik etti.

Gözümü kırptığım bir an Atamın mavi gözlerini gördüm. Bakışları, "Ne o, bu kadar çabuk mu pes ediyorsunuz?" der gibiydi. Sustum ve usulca gözlerimi açtım.

Biliyorum; çoğumuzu bir yılgınlık, bulanık bir zihin, endişe, umutsuzluk ve gelecek korkusu sarmış vaziyette. Bu ruh hâlinden acilen sıyrılmamız gerekiyor. Onun için yanınızda kim varsa hemen elini sıkıca tutun ve birlikte ayağa kalkın.

Çocuklarımızın geleceği için hiçbirimizin "Vazgeçtim, küstüm, bana ne oynamıyorum" deme lüksü yok.

Onun için şimdi kafamızı gökyüzüne doğru kaldıralım ve inadına hayata gülümseyelim. Pes etmeyelim ve olumsuz düşünceleri de bir kenara bırakalım. "O onu dedi, öteki bunu dedi" defterini dürüp kaldıralım.

Artık bu kadar siyaset yeter; gençler önümüzdeki hafta yapılacak olan üniversite sınavlarına girecekler, çocuklar kumlarda oynamaya koşacaklar. Malum, hayat beklemez...

Ezcümle, güne mutsuz başlamış olabiliriz ama umudumuz hep sol cebimizde dursun. Yazımı Atamızın çok sevdiğim bir sözüyle bitirmek istiyorum:

“Umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır. Ben hiçbir zaman umudumu yitirmedim.”

Mustafa Kemal Atatürk

Sevgili evren; haftamız kırgınlıklardan, mutsuzluktan, umutsuzluktan, hayal kırıklıklarından, bedbinlikten arınmış olarak geçsin lütfen. Sağlığımız gıcır, bereketimiz bol, huzurumuz yerinde olursa bizler için tadından yenmez bir haziran ayı son haftası olur diyorum.

Perşembe gününe kadar hoş kalın, hoşça kalın.