Tüm ihalelerin yandaşa peşkeş çekildiği, enflasyonun zirve yaptığı, işsizliğin çığ gibi büyüdüğü, işçi ölümlerinin her geçen gün arttığı; vatandaşların değersizleştiği, eğitimin yerle yeksan olduğu; yayın yasaklarının, yandaş medyaların, patlayan bombaların, yine yeni yeniden OHAL'lerin, gitgide artan linç kültürünün kol gezdiği; vatan hainliğinin ağıza ciklet olduğu, Türk parasının rekor düzeyde değer kaybettiği, dış politikanın yerlerde süründüğü, her geçen gün nefret söyleminin arttığı; Batı ülkelerinin hemen hemen hepsini karşısına alıp Orta Doğu'dan medet umar hale gelen ve iç savaşın eşiğine kadar gelmiş bu ülkenin son umudu Selanikli Sayın Muharrem İnce'dir.
Evvelden bir Selanikli vardı; görmek nasip olmadı ama yolundan yürüyoruz. Şimdi bir Selanikli daha var; yaşımı
Taraflı tarafsız, yandaş ya da muhalif herkesin son şansı bu seçimlerdir. Ya tekrar aynı kişiyi seçip ülkenin batışını izleyeceğiz ya da
Sen bizim umudumuzsun Hocam...
Bu yangın yerinde hâlâ insan kalmaya çalışanların umudusun. Bir derdi varken başkası da dertlenmesin diye içine atanların umudusun; sokaktaki evsize para veremedim diye uzun uzun düşünen, hatta gece uyuyamayanların umudusun. Sen bu topraklarda iyiliği yaşatmaya çalışanların umudusun. Tek umudumuz sensin.
Türk siyasetinin ele geçirilmiş piyonlarını saf dışı bırakarak yıllar önce gönülleri fethetmişti... Yalova'dan buralara kadar gelmiş ve milyonların derdine derman, düşüncelerine ses olmuş koca yürekli İnce'nin; halkın içerisindeki uyuşturulmuş ve bayıltılmış millî ruhu ve dirilme aşkını nasıl fişeklediğini görünce, o romandaki hayalin gerçekleştiğini görüyoruz. Zira Muharrem İnce'nin kısacık sürede yaptığı mitingler ve vaatlerle:
Korkunun yerini umut aldı, solan güller tekrar açıyor. Nefretin yerini sevgi aldı. Savaşın yerini barış aldı.
Sen bize umut oldun ey cesur ve azimkâr insan! Vakit artık geldi. Biz Muharrem İnce'yi hak ediyoruz, o da bizi hak ediyor. Gel be adam, gel de başımızın üzerinde yerin olsun.
