Sevdiğim şiirlerden birkaçını bugüne özel olarak sizlerle paylaşmak istedim.
“Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla —ha düştü, ha düşecek—
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.
Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici —hep, hep acele işi!—
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber
ettim gurbeti… Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40'ı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a,
Bi helalleşmek ister elbet, değil mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.
En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı se
vdim…” Can Yücel
“Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç hamama gittiniz mi?
Ben gittim lambanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum
Tepede bir gökyüzü
vardı y uvarlak Şöylelemesine maviydi kör oldum
Taşlara gelince hamam taşlarına
Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
Ta
şlarda yüzümün yarısını gördüm Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
Yüzümden ummaz
dım bunu kör oldum Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?”
Cemal Süreya
“Babam öldüğünde aylardan hazirandı,
O elli dördündeydi, ben yedi.
Bir ışık söndüğünde yol yandı.
O kedi bunları nasıl da bildi.”
Özdemir Asaf
Çocuk için baba, sığınılacak limandır; tüm kötülüklere karşı kollayan ve koruyandır. Çocuklar, babanızın kıymetini bilin; birlikte sık sık vakit geçirin ve mümkün olduğunca çok anı biriktirin. Gittiği zaman geride anlatacak şahane anılarınız olsun.
Atam! Koca bir ulusun babasının ve silah arkadaşlarının, vatanı korumak uğruna toprağa düşen aziz şehitlerimizin, kıymetli rahmetli babamın, evlatlarının ardında dağlar gibi duran canım cananım dostlarımın, sevgilim Murat’ın ve babalar gibi baba olan herkesin Babalar Günü'nü yürekten kutluyorum.
