Üniformanın omuzlarında gururla taşınan, rütbenin, makamın ve yetkinin en belirgin simgesidir apolet. Uzaktan bakan için sadece kumaş üzerine işlenmiş şık bir detay ya da sırma bir detay gibi durur; oysa asıl anlamı altındaki sorumlulukta gizlidir. Kimi omuzlarda yılların birikimini, liyakati ve fedakârlığı taşır; kimi omuzlarda ise hiçbir bedel ödenmeden ele geçirilmiş ucuz bir kibrin göstergesi olur. Tarihin her döneminde omuzlarımıza yüklenen unvanların, yetkilerin ve hiyerarşinin en somut nişanesidir apoletler.
Asıl mesele ise o apoleti taşımak değil, onun hakkını verebilmektir. Toplum olarak bazen unvanlara, makamlara ve omuzlardaki o görünmez rütbelere öyle bir anlam yükleriz ki, insanın kendisini unutup taşıdığı etikete taptığına sıkça şahit oluruz. Oysa makamlar geçici, omuzlar yorucu, insanlık ise bakidir. Hak etmediği bir apoleti gururla taşıyanların kasıntısı ne kadar gülünçse, gerçek bir emek ve liyakatle o omuzları dolduranların tevazuu da o kadar kıymetlidir.
Belki de insan ömrü boyunca sırtında, yakasında ya da omuzlarında pek çok gizli apolet taşır. Kimi hayatın yükünü, kimi başkalarının sorumluluğunu, kimi de kendi hırslarının rütbesini... Önemli olan, o ceket çıkarıldığında, omuzlarımızda kalan izin bir gurur vesilesi mi yoksa ağır bir vebal mi olacağıdır.
