Grev hakkı patronların rahatlığı için yasaklanırken, işçi ve emekçilerin örgütlenme hakları ellerinden alınıyor. Üyesi oldukları sendikalara göre fişlenen işçi ve emekçiler taşeronlaşma ve güvencesiz çalışma kıskacına sıkıştırılıyorlar.
Kısaca emeğin üzerindeki baskı her geçen gün biraz daha artıyor. Emek sermaye ilişkisinde çark sermayeden yana dönüyor.
Bu nedenle 1 Mayıs haksızlığa, eşitsizliğe, adaletsizliğe, sermaye iktidarına karşı tüm işçi ve emekçilerin birleştiği gün olmalı.
Emeğin hak ettiği saygıyı gördüğü bir Türkiye için mücadele etmeye devam etmeliyiz.
Yaşasın emek ve dayanışma!
Yaşasın 1 Mayıs!
