Türkiye’de 1 Mayıs ne yazık ki bir bayram havasında değil, her yıl iş cinayetlerinde hayatını kaybeden binlerce işçi için tutulan bir yas havasında geçiyor. OHAL’i, antidemokratik uygulamaları patronlar lehine kullanan iktidar, ekonomik krizin yükünü de işçilere, yoksullara yıkmak istemektedir.
Kölelik koşullarında çalışan, buna rağmen asgari yaşam standartlarına bile sahip olamayan milyonlarca işçi açısından bıçak kemiğe dayanmıştır. Buna rağmen başta kıdem tazminatı hakkı olmak üzere işçilerin en temel haklarına dahi göz dikmiş olan iktidar, milyonlarca insana kuru ekmeği reva görmekte ve işçiler lehine hiçbir düzenlemeye yönelmemektedir.
Türkiye hızla yoksullaşırken sırça köşklerinden, saraylarından, tekerleği bile yüzlerce işçinin aylık gelirine denk düşen makam arabalarından, lüks uçaklarından, gemiciklerinden feragat etmeyen iktidar mensupları, bu utanç verici koşulları işçilerin sırtından sağlamaktadır.
1 Mayıs günü Türkiye’nin dört bir yanında bir araya gelecek olan işçiler bir kez daha ihlal edilen yaşam haklarını ve insani koşullarda bir yaşamı talep edecek, iktidar ise onlara bir kez daha sırtını dönecektir. Ancak işçilerin sendikal haklarını bile yandaş sendikalar üzerinden görünmez kılmaya çalışan AKP, yolun sonuna gelmiştir. Türkiye işçi sınıfı artık uyanmıştır ve kendisini ezmeye çalışan iktidara gereken cevabı 31 Mart’ta vermiştir.
31 Mart seçimlerindeki büyük hezimetini teşkilatlarına yıkmak isteyen Tayyip Erdoğan, seçim başarısızlığıyla yüzleşmek istiyorsa, öncelikle işçi sınıfını soktuğu korkunç duruma bakmalıdır. Çünkü 31 Mart’ta Türkiye işçi sınıfı AKP’ye en büyük dersi vermiştir.
Bu vesileyle tüm işçilerin 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü’nü kutluyor, çalışırken yaşamını yitiren binlerce işçinin ailelerine, çocuklarına sabır diliyorum.
