Yeni Yol Grup Başkanvekili ve Muğla Milletvekili Selçuk Özdağ, kamuoyunda “IBAN mağdurları” olarak bilinen vatandaşlarla ilgili dikkat çeken bir soru önergesini Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na sundu. Önergede, banka hesaplarını üçüncü kişilere kullandıran ve daha sonra dolandırıcılık soruşturmalarına dahil edilen vatandaşların durumunun açıklığa kavuşturulması istendi.
Özdağ, son yıllarda birçok kişinin iş bulma vaadi, ticari ortaklık teklifleri ya da güven ilişkisi nedeniyle banka hesaplarını başkalarına kullandırdığını, ancak bu kişilerin çoğu zaman suç kastı olmadan hareket ettiğini vurguladı. Buna rağmen söz konusu hesapların dolandırıcılık faaliyetlerinde kullanılması nedeniyle hesap sahiplerinin, Türk Ceza Kanunu’nun 158’inci maddesi kapsamında “nitelikli dolandırıcılık” suçlamasıyla soruşturma ve kovuşturmalara maruz kaldığını belirtti.
Dijital dolandırıcılık suçlarının artmasıyla birlikte banka hesaplarının “taşıyıcı” olarak kullanılmasının yaygınlaştığını ifade eden Özdağ, bu durumun gerçek failler ile fiilen mağdur olan hesap sahiplerinin ayırt edilmesini zorlaştırdığını dile getirdi. Soruşturma süreçlerinde kast, kusur ve organizasyon bağının yeterince ayrıştırılmamasının, iyi niyetli vatandaşların ağır cezai yaptırımlarla karşı karşıya kalmasına yol açabildiğini kaydetti.
Özdağ, hem adalet duygusunun korunması hem de mağduriyetlerin derinleşmemesi adına konunun tüm yönleriyle incelenmesi gerektiğini söyledi.
Bakan Tunç’a dört kritik soru
Selçuk Özdağ, Adalet Bakanı Yılmaz Tunç’un yanıtlaması istemiyle şu soruları yöneltti:
Kamuoyunda “IBAN mağdurları” olarak bilinen ve banka hesaplarının dolandırıcılık faaliyetlerinde kullanılması nedeniyle TCK 158 kapsamında haklarında adli işlem yapılan kişi sayısı kaçtır?
Bu kişilerden kaçına soruşturma açılmış, kaçı hakkında kovuşturma yürütülmüş, kaçı hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir?
Hakkında adli işlem yapılan kişilerin yaş, eğitim durumu, gelir seviyesi ve işsizlik oranlarına ilişkin Bakanlık bünyesinde istatistikî veri bulunmakta mıdır?
IBAN mağduru olduğu öne sürülen kişiler ile örgütlü dolandırıcılık failleri arasında ayrım yapılabilmesi için savcılıklarca uygulanan özel bir değerlendirme kriteri veya rehber mevcut mudur?
