İşte Yılmaz Özdil'in o yazısı:
"Gazeteciliğe gece muhabiri olarak başladım. İlk imzalı manşetim, hunharca cinayetti.
Bir kadın, annesi ve iki çocuğu öldürülmüştü. Genç kadını yatak odasında
atkıyla boğmuşlar, yaşlı kadının oturma odasında gırtlağını kesmişler, yedi ve
dokuz yaşındaki iki kardeşi ise, banyoda, küvette, kafalarına piknik tüpü
vurarak katletmişlerdi. Manzara korkunçtu.
Büfedeki çerçevede duran aile fotoğrafından tek kişi eksikti, baba kolu zorlanmış, morluklar var, katil büyük ihtimalle bileziklerini söktü aldı,
biraz sonra tıpış tıpış gelir!”
*
Saat geceyarısını geçmiş, duyan koşmuştu, çoluk çocuk meraklı kalabalık,
mahalleli birikmişti. Sivil polisler adeta randevu bekler gibi sigara tüttürüyor,
sokakta, komşularla sohbet ediyordu.
Bi anda… Ortalık karıştı.
Kaş göz işaretleriyle herifin birinin üstüne çullandılar, apar topar ekip
arabasına sokup götürdüler.
*
Katil'di… Uzaktan akrabaydı. Meğer, Eşrefpaşa'da cinayetleri işlemiş,
bilezikleri almış, Urla'ya gitmiş, arkadaşının düğününe katılmış, bileziklerden
birini geline takmıştı. Çulsuz herifin düğün salonundakilere hava atarcasına
bilezik takması herkesin dikkatini çekmişti. Katledilen ailenin uzak‐yakın tüm
akrabalarının o gece nerede, ne yaptığını takibe alan polis, bu bilezik
meselesinden haberdar olmuştu. Vaziyet anlaşılmıştı. Eşkal, kimlik hepsi
belliydi. Ama, düğün bitmiş, davetliler dağılmıştı. Ve, ilk defa orada duyduğum
“bumerang korelasyonu”nun gerçekleşmesi beklenmişti.
Bumerang korelasyonu…
“Katil mutlaka cinayet mahalline geri döner”den ibaretti.
*
Suçlu psikolojisinin, suç sonrası ruh halinin, temel davranış biçimiydi. Cesedin
bulunup bulunmadığına, arkasında delil bırakıp bırakmadığına, kendisi
hakkında neler konuşulduğuna… Hepsinden önemlisi, kurbanından keyif
alma, eserine bizzat “tanık” olma duygusuydu.
PKK'yla mücadele eden TSK, teröristlikten sanıktı.
*
Şimdi?
Fetocular tanık.
Fetoyla mücadele eden Sözcü, fetoculuktan sanık.
*
Olay yeri inceleme, parmak izi ekibine filan gerek yok aslında…
Fetoyu yargıç yapın bizim davaya, bitsin gitsin bu iş!"
