Cumhuriyet davasını izleyen Doç. Dr. Ceren Sözeri’ye göre “Bu dava bir gazetenin bağımsızlık mücadelesi” ifadesini kullandı. Sözeri, “Cumhuriyet’in bağımsızlığını kaybetmesi, ülkede gazeteciliğin tümden yitirilmesinin önünü açacak. Cumhuriyet kolay lokma değil, o yüzden bu kadar çetrefilli bir yol seçildi” dedi. Sözeri, mahkemede yaşananlara ilişkin olarak ise, "Özellikle savcının sık sık savunmaya geçtiğine şahit olduk. Gazetecilerin haberlerinin arkasında nasıl dik durduğuna, bir saniye bile şüpheye düşmeden sorumluluğunu üstlendiklerine gördük" ifadesini kullandı.
Cumhuriyet'ten Kemal Göktaş'a konuşan Sözeri'nin açıklamaları şöyle:
Cumhuriyet gazetesi davası, sadece bir basın özgürlüğü davası değil. Çünkü basın özgürlüğü sadece gazetecilerin dilediklerini yazma özgürlüğü değil. Basın özgürlüğü, bir ülkenin özgürlük seviyesinin belirlendiği bir barometre. Cumhuriyet’in yazar ve yöneticileri, mahkeme önünde kendilerini suçlayan iddianameyi yargılarken, sadece kendilerinin özgürlüğünü gasp eden bağımlı yargıyı değil, ülkeyi cehenneme çeviren iktidarın bütün uygulamalarını teşhir ve mahkûm ettiler. Arkadaşlarımızın duruşma salonundaki sözlerinin tüm toplumda dalga dalga yayılan bir umuda evrilmesi de bunun göstergesi oldu. Bu yüzdendir ki, Cumhuriyet davası şimdiden bir “pideci-parkeci” davası olarak tarihin çöp sepetine gitti. Tam da bu nedenle 7 arkadaşımızın özgürlüğe kavuşmasının sevincini yaşarken, 4 arkadaşımızın tahliye edilmemesinin, zulmün devamı olduğunu söyledik. Cumhuriyet davasını, duruşmayı baştan sona izleyen Galatasaray Üniversitesi öğretim üyesi Doç. Dr. Ceren Sözeri ile konuştuk.
- Cumhuriyet neden iktidarın hedefi oldu?
İlk anda aklımıza gelen MİT Tır’larına ilişkin haberler ve sonrasında Erdoğan’ın Can Dündar’ı doğrudan hedef alması oluyor ancak ben rahatsızlığın çok daha önceden başladığını düşünüyorum. Hatırlarsanız 2013’te TMSF eliyle Çukurova Grubu’na el konulduğunda Akşam gazetesi ve SkyTürk360 televizyonunu satın alan Ethem Sancak, Çukurova’nın elinde bulunan Cumhuriyet hisselerinin kendisine geçtiğini söyleyip Cumhuriyet yönetimine girmeye heves etmişti. Cumhuriyet ise yayın ilkelerini belirleme ve denetleme yetkisine sahip tek kurumun Cumhuriyet Vakfı olduğunu, Sancak’ın yüzde 4.8’lik hisse ile yayın politikasına müdahale hakkının bulunmadığını söylemişti. Aynı dönemde Radikal gazetesi de patronuna yapılan baskı ile basılı yayın hayatına son vermişti. Cumhuriyet’in sahiplik yapısı, yani patronun olmaması, başka alanlarda yatırımların engellenmesi yoluyla kontrol edilememesi, iktidarın rahatsızlığını artırdı. Ayrıca 2013, Gezi süreciyle birlikte iktidarın medyaya yönelik politikaların da kırılma noktalarından biridir. Tapeler gösterdi ki iktidarın haber merkezlerini arayarak kontrol etmesi rutine dönüşmüş. Hoşa gitmeyen isimler mitinglerde doğrudan hedef gösterildi, işlerinden edildi. “Üzdük mü seni patron” diye ağlayan medya patronları oldu, ana akım medya toplumun gözünde ciddi biçimde prestij kaybetti. İktidara yakın medya ise yalan üreten propaganda araçlarına dönüştü. Cumhuriyet bu dönemde doğru habere, farklı görüşlere olan ihtiyacı karşılayan ana akım çizgisinde tek bağımsız gazete olarak öne çıktı. Öyle ki, “bir olay Cumhuriyet’te haber olursa gündem olur” kanaati yerleşti.
Cumhuriyet davasını izleyen Doç. Dr. Ceren Sözeri’ye göre “Bu dava bir gazetenin bağımsızlık mücadelesi” ifadesini kullandı. Sözeri, “Cumhuriyet’in bağımsızlığını kaybetmesi, ülkede gazeteciliğin tümden yitirilmesinin önünü açacak. Cumhuriyet kolay lokma değil, o yüzden bu kadar çetrefilli bir yol seçildi” dedi. Sözeri, mahkemede yaşananlara ilişkin olarak ise, "Özellikle savcının sık sık savunmaya geçtiğine şahit olduk. Gazetecilerin haberlerinin arkasında nasıl dik durduğuna, bir saniye bile şüpheye düşmeden sorumluluğunu üstlendiklerine gördük" ifadesini kullandı.
Cumhuriyet'ten Kemal Göktaş'a konuşan Sözeri'nin açıklamaları şöyle:
Cumhuriyet gazetesi davası, sadece bir basın özgürlüğü davası değil. Çünkü basın özgürlüğü sadece gazetecilerin dilediklerini yazma özgürlüğü değil. Basın özgürlüğü, bir ülkenin özgürlük seviyesinin belirlendiği bir barometre. Cumhuriyet’in yazar ve yöneticileri, mahkeme önünde kendilerini suçlayan iddianameyi yargılarken, sadece kendilerinin özgürlüğünü gasp eden bağımlı yargıyı değil, ülkeyi cehenneme çeviren iktidarın bütün uygulamalarını teşhir ve mahkûm ettiler. Arkadaşlarımızın duruşma salonundaki sözlerinin tüm toplumda dalga dalga yayılan bir umuda evrilmesi de bunun göstergesi oldu. Bu yüzdendir ki, Cumhuriyet davası şimdiden bir “pideci-parkeci” davası olarak tarihin çöp sepetine gitti. Tam da bu nedenle 7 arkadaşımızın özgürlüğe kavuşmasının sevincini yaşarken, 4 arkadaşımızın tahliye edilmemesinin, zulmün devamı olduğunu söyledik. Cumhuriyet davasını, duruşmayı baştan sona izleyen Galatasaray Üniversitesi öğretim üyesi Doç. Dr. Ceren Sözeri ile konuştuk.
- Cumhuriyet neden iktidarın hedefi oldu?
İlk anda aklımıza gelen MİT Tır’larına ilişkin haberler ve sonrasında Erdoğan’ın Can Dündar’ı doğrudan hedef alması oluyor ancak ben rahatsızlığın çok daha önceden başladığını düşünüyorum. Hatırlarsanız 2013’te TMSF eliyle Çukurova Grubu’na el konulduğunda Akşam gazetesi ve SkyTürk360 televizyonunu satın alan Ethem Sancak, Çukurova’nın elinde bulunan Cumhuriyet hisselerinin kendisine geçtiğini söyleyip Cumhuriyet yönetimine girmeye heves etmişti. Cumhuriyet ise yayın ilkelerini belirleme ve denetleme yetkisine sahip tek kurumun Cumhuriyet Vakfı olduğunu, Sancak’ın yüzde 4.8’lik hisse ile yayın politikasına müdahale hakkının bulunmadığını söylemişti. Aynı dönemde Radikal gazetesi de patronuna yapılan baskı ile basılı yayın hayatına son vermişti. Cumhuriyet’in sahiplik yapısı, yani patronun olmaması, başka alanlarda yatırımların engellenmesi yoluyla kontrol edilememesi, iktidarın rahatsızlığını artırdı. Ayrıca 2013, Gezi süreciyle birlikte iktidarın medyaya yönelik politikaların da kırılma noktalarından biridir. Tapeler gösterdi ki iktidarın haber merkezlerini arayarak kontrol etmesi rutine dönüşmüş. Hoşa gitmeyen isimler mitinglerde doğrudan hedef gösterildi, işlerinden edildi. “Üzdük mü seni patron” diye ağlayan medya patronları oldu, ana akım medya toplumun gözünde ciddi biçimde prestij kaybetti. İktidara yakın medya ise yalan üreten propaganda araçlarına dönüştü. Cumhuriyet bu dönemde doğru habere, farklı görüşlere olan ihtiyacı karşılayan ana akım çizgisinde tek bağımsız gazete olarak öne çıktı. Öyle ki, “bir olay Cumhuriyet’te haber olursa gündem olur” kanaati yerleşti.
