Ama adalet sağlanmadığı için bu trajedi tüm yakıcılığıyla bizi takip ediyor. Bugün bizi adalet Madımak, bu topraklarda geçen yüzyılın en büyük trajedilerinden biri olarak tarihe geçti. yürüyüşü yapmak zorunda bırakan koşulların en büyük kilometre taşı 2 Temmuz 1993’tür. O tarihte 33 aydınımızı, sanatçımızı vahşice yakanların temsil ettiği zihniyet Ortadoğu’da ve Türkiye’de başka canlar yakmayı sürdürüyor.
Adaletin sağlanmadığı, gerçek bir hesaplaşma ve yüzleşmenin gerçekleştirilmediği trajedilerin acısı asla bitmez. Bugün hepimiz Madımak Katliamı’nın ateşiyle yanmaya devam ediyoruz. Eğer o gün bu vahşetle hesaplaşabilseydik, eğer failler ortaya çıkarılıp caydırcı bir cezaya çarptırılsaydı, belki bugünkü adaletsizlik bu düzeyde olmazdı.
Ne yazık ki AKP iktidarı, tam da Madımak gibi katliamları adaletsizlikle geçiştirdiği için bugün benzer katliamlara imza atabiliyor. Madımak’la hesaplaşılsa, Roboski olmayacaktı belki de. Bu toplum Alevi-Sünni, Kürt-Türk diye bu düzeyde ayrıştırılamayacaktı. AKP bu kadar fütursuzca davranamayacaktı.
Fakat AKP, kendi döneminin tüm insanlık suçlarını, Madımak ve benzeri katliamlarla yüzleşilmediği için işleyebiliyor. Hesap vermeyeceğini düşünüyor. Yapılanın yanına kar kalacağına inanıyor. Oysa eğer bir vahşet, bir trajedi adaletle onarılmamışsa, onun mutlaka ama mutlaka hesabı sorulur.
AKP, Madımak vahşetinin faillerini korumuş, kollamış, ödüllendirmiştir. AKP Genel Başkanı diyor ki, biz 15 yıldır iktidarız ama kültür alanında istediğimiz noktaya gelemedik. Gelemezsiniz tabii! Çünkü sizler iktidarınızı aydın düşmanlığı üzerinden sağlıyorsunuz. Çünkü siz aydınları hapseden, sanatçıları hedef gösteren, sanatı tehlike olarak gören bir zihniyetin temsilcisi olduğunuz sürece kültürel alanda ilerleyemezsiniz. Kültür alanında iktidarlaşamayan, siyasi iktidarını da sürdüremez. AKP, kendi sonunu tam da ayrın düşmanlığı yüzünden kendi elleriyle hazırlıyor!
Bugün bizler Ankara’dan İstanbul’a yürürken Madımak için de yürüyoruz. Kavurucu yaz sıcağında attığımız her adım, Madımak’ta diri diri yakılan aydınlarımız için adalet talebini de ifade ediyor.
Adaletsizliğin kurumsallaştırılmak, kalıcılaştırılmak istendiği bir ülkede eğer adalet için yola koyulanlar varsa, o yolun sonu mutlaka aydınlıktır. Dolayısıyla da Adalet Yürüyüşü, Madımak’ta yakılan ateşi söndürmek, insanları diri diri yakan zihniyete dur demek için de tarihi bir fırsattır. Bu fırsatı asla ama asla heba etmemeliyiz!
