CHP'li Aytuğ Atıcı'dan Araştırma Önergesi : Tutuklu ve Hükümlülerin Sağlık Hakkına Ulaşımındaki Eşitsizlikler ve Yetersizlikler Araştırılsın

“TUTUKLU VE HÜKÜMLÜLERİN SAĞLIK HAKKINA ULAŞIMINDAKİEŞİTSİZLİKLER VE YETERSİZLİKLER ARAŞTIRILSIN”            Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Mersin Milletvekili ve Genel Başkan Başdanışmanı Prof.

CHP'li Aytuğ Atıcı'dan Araştırma Önergesi : Tutuklu ve Hükümlülerin Sağlık Hakkına Ulaşımındaki Eşitsizlikler ve Yetersizlikler Araştırılsın

“TUTUKLU VE HÜKÜMLÜLERİN SAĞLIK HAKKINA ULAŞIMINDAKİ
EŞİTSİZLİKLER VE YETERSİZLİKLER ARAŞTIRILSIN”

            Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Mersin Milletvekili ve Genel Başkan Başdanışmanı Prof. Dr. Aytuğ Atıcı, cezaevlerinde tutuklu ve hükümlülere sunulan sağlık hizmetindeki eşitsizliklerin ve yetersizliklerin araştırılması için önerge verdi.

            Aytuğ Atıcı, tutuklu ve hükümlülere sunulan sağlık hizmetinde yaşanan aksaklıkların giderek artan toplumsal bir sorun haline dikkat çekerek; “son zamanlarda bazı siyasetçilerin yakınlarının basit sağlık sorunları nedeniyle tutuksuz yargılanmalarına karar verilirken, ağır hastaların tutuklu bir şekilde yargılanmalarına devam edilmesi kamuoyunda ciddi rahatsızlıklar yaratmış, halkımızın adil yargılanmaya olan inancı temelden sarsılmıştır.” dedi.

            Cezaevlerindeki “sağlık hakkı”nın, nitelikli, süreklilik içinde ve bağımsız çalışma koşulları ortamında uygulanması gerektiğini belirten Atıcı, “ülkemizde birçok büyük cezaevinde halen, mesai saatlerinde bir pratisyen hekim görev yapmaktadır. Bu cezaevlerinde ciddi veya acil olaylarda müdahalede kullanılabilecek yeterli tıbbi cihazlar yoktur. Mesai saatleri dışında ise acil durumlarda ambulans çağrılarak müdahale yapılmaya çalışılmaktadır.” dedi.

            Cezaevinde pratisyen hekimin çözemeyeceği bir sağlık sorunu ortaya çıktığında sağlık sisteminin hiçbir yerinde uygulanmayan “sevk zinciri” devreye girdiğini ifade eden Atıcı, “hastalar önce Devlet Hastanesine gitmek için ertesi günü beklemek zorundadır. Burada da çözülemezse en yakın ihtisas hastanesine veya üniversite hastanesine sevk gündeme gelmektedir. Bazen haftalarca süren bu uygulamalar nedeniyle sağlık hakkına ulaşım engellemektedir.” dedi.

            Tutuklu ve hükümlülerle ilgili “cezanın infazı mahkûmun hayatı için kesin bir tehlike teşkil ediyorsa cezanın infazı iyileşinceye kadar geri bırakılır” hükmünün siyasi dava tutuklularına adil olmayan bir şekilde ve nadiren uygulandığına dikkat çeken Atıcı, zorunlu sevk zinciri uygulaması ve infaz ertelemesindeki seçici (torpilli) uygulamanın Anayasamızın “eşitlik ilkesine” aykırı olduğunu belirtti.

            Ceza ve tutuk evlerinde sunulan sağlık hizmetindeki gecikme, eşitsizlik ve yaşam koşullarındaki yetersizlik ileride telafisi mümkün olmayan acılara ve insan hayatına mal olduğunu belirterek, TBMM’de bunların sebeplerinin araştırılması, çözüm yöntemlerinin ortaya koyulması insanlık onuru ve ülkemizin saygınlığı açısından zorunludur.” dedi.

 

 

 

 

TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ BAŞKANLIĞINA

            Cezaevlerinde tutuklu ve hükümlülere sunulan sağlık hizmetinde yaşanan aksaklıklar giderek artan toplumsal bir sorun haline gelmiştir. Bu hizmetlerdeki eşitsizlikler ve yetersizliklere bağlı olarak tutuklu ve hükümlülerde meydana gelen can kayıpları ve telafisi mümkün olmayan sorunlar her geçen gün artmaktadır.

            Bütün bunlara ek olarak, son zamanlarda bazı siyasetçilerin yakınlarının basit sağlık sorunları nedeniyle tutuksuz yargılanmalarına karar verilirken, ağır hastaların tutuklu bir şekilde yargılanmalarına devam edilmesi kamuoyunda ciddi rahatsızlıklar yaratmış, halkımızın adil yargılanmaya olan inancı temelden sarsılmıştır.

Bu sorunların tespit edilmesi ve gerekli çözümlerin üretilmesi amacıyla TBMM içtüzüğünün 104 ve 105. maddeleri uyarınca Meclis Araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz.

 

Aytuğ Atıcı

Mersin Milletvekili

 

 

GEREKÇE

İç hukukun üstünde kabul edilen ve taraf olduğumuz uluslararası anlaşmalar, sağlığı temel insanlık hakkı olarak görmekte ve bireylerin, sağlıklı olma hakkını ve sağlık hizmetlerinden yararlanma hakkını güvenceye almayı, devletin bir ödevi olarak kabul etmektedir.

            “Ertelenemez bir insan hakkı” ve uluslararası anlaşmaların gereği olarak, cezaevlerindeki “sağlık hakkı”, nitelikli, süreklilik içinde ve bağımsız çalışma koşulları ortamında uygulanmalıdır. Oysa ülkemizde birçok büyük cezaevinde halen, mesai saatlerinde bir pratisyen hekim görev yapmaktadır. Bu cezaevlerinde ciddi veya acil olaylarda müdahalede kullanılabilecek yeterli tıbbi cihazlar yoktur. Mesai saatleri dışında ise acil durumlarda ambulans çağrılarak müdahale yapılmaya çalışılmaktadır.

            Cezaevinde pratisyen hekimin çözemeyeceği bir sağlık sorunu ortaya çıktığında ülkemiz sağlık sisteminin hiçbir yerinde uygulanmayan “sevk zinciri” devreye girmektedir. Hastalar önce Devlet Hastanesine gitmek için ertesi günü beklemek zorundadır. Burada da çözülemezse en yakın ihtisas hastanesine veya üniversite hastanesine sevk gündeme gelmektedir. Istıraba dönüşen bu sevk zinciri uygulaması günlerce, bazen haftalarca sürmektedir. Bu uygulamalar nedeniyle sağlık hakkına ulaşım engellemektedir.

Hukuk sistemimizde “cezanın infazı mahkûmun hayatı için kesin bir tehlike teşkil ediyorsa cezanın infazı iyileşinceye kadar geri bırakılır” denmektedir. Tutuklu ve hükümlülerin lehindeki bu değerlendirmenin siyasi dava tutuklularına adil olmayan bir şekilde ve nadiren uygulandığı görülmektedir. Zorunlu sevk zinciri uygulaması ve infaz ertelemesindeki seçici (torpilli) uygulama Anayasamızın “eşitlik ilkesine” aykırıdır.

AİHM’ nin birçok kararında “Devletin gözetimindeki tutuklu ve hükümlülerin yaşam koşulları, “insan haysiyetine uygun olmalı ve ek acılar getirmemelidir” denmektedir. Ciddi hastalıklarda bile uzman hekime ulaşamama korkusu süreğen (kronik) bir eziyet halini almaktadır. Bu durum başkaca psikosomatik hastalıklara yol açmaktadır. Tecrit, uygulamaları insanı insan yapan özelliklerini kaybetmesi için yapılmış ve insan onurunu zedeleyen, kişiyi kendi kendini yok etmeye iten en aşağılık uygulamadır.

Ceza infazının geri bırakılması, Adlî Tıp Ku­rumunca düzenlenen ya da Adalet Bakanlığınca belirlenen tam teşekküllü hastanelerin sağlık kurullarınca düzenlenip Adlî Tıp Kurumunca onaylanan rapor üzerine, infazın yapıldığı yer Cumhuriyet Başsavcılığınca verilir. Geri bırakma kararı, mahkûmun tâbi olacağı yü­kümlülükler belirtilmek suretiyle kendisine ve yasal temsilcisine tebliğ edilir.

Ceza ve tutuk evlerinde sunulan sağlık hizmetindeki gecikme, eşitsizlik ve yaşam koşullarındaki yetersizlik ileride telafisi mümkün olmayan acılara ve insan hayatına mal olmaktadır. Bunların sebebini araştırmak, çözüm yöntemlerini ortaya koymak insanlık onuru ve Ülkemizin saygınlığı açısından zorunludur.

 

 

Yorumlar
Yorum yazma kurallarını okumuş ve kabul etmiş sayılırsınız