Sinema Filmlerinin Değerlendirilmesi ve Sınıflandırılması ile Desteklenmesi Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, dün gece geç saatlerde TBMM Genel Kurulu’nda onaylanarak yasalaştı. CHP PM Üyesi ve Milletvekili Sera Kadıgil, CHP Grubu adına yaptığı konuşmada; söz konusu kanuna neden ihtiyaç duyulduğunu, kanunun ne getirip, ne götürdüğünü ve sektörün diğer problemlerini anlattı. CHP’li vekil “Dünya çapında para kazanabilmemiz için, sanatsal kısmını bir kenara bırakıyorum, işin endüstri kısmında da para kazanabilmemiz için daha köklü, daha temel değişiklikler yapmamız gerekiyor bizim bu işlerde. Yani bu alanda tek sıkıntı yaşayan, inanın, büyük yapımcılarımız değil, çok fazla dert var bu alanda. Küçük sermayeyi büyük sermayeye karşı korumak elbette kıymetli. Ama sinema emekçilerini ve sinema eserlerinin gerçek sahiplerini biz ne zaman korumaya başlayacağız? Bunu da ben gerçekten merak ediyorum. Çünkü bir eserin sahibi, bir sinema eserinin sahibi yönetmendir, yapımcı değildir; yönetmendir, senaristtir, diyalog yazarıdır, özgün müzik bestecisidir” dedi.
“PERŞEMBENİN GELİŞİ ÇARŞAMBADAN BELLİYDİ”
Sinema sektöründeki tekelleşmede yapımcıların sessizliğinin de payı olduğunu söyleyen Kadıgil, aslında bugünlerdeki “kavganın ayak seslerinin” çok önceden duyulduğunu belirtti. “ Perşembe’nin gelişinin Çarşamba’dan belli olduğunu söyleyen Kadıgil şöyle konuştu: “Son dönemde, hepinizin malumu, Cem Yılmaz'dır, Şahan Gökbakar'dır ünlü isimlerin de topa girmesiyle ciddi bir tartışma başladı ve bu tartışma aslında tekelleşme durumundaki salon işletmecileri ile Türk yapımcıları arasındaki sıkıntıdan meydana geliyor. Biz bunu "mısır kavgası" şeklinde tartıştık aslında kamuoyunda ve herkes sürekli bu tarafına kilitlendi ama çok daha derin ve sinemamız için de çok ciddi riskler içeren bir temeli de var bu kavganın. Nedir bu kavganın temeli? Aslında bu insanlar neden bu kadar gerildiler? Çünkü şöyle bir durum var: Yapımcılar 2014 yılından bu yana yaptıkları sinema filmlerinden aldıkları pay üzerinden bir kuruş bile zam alamıyorlar. Yani 2014 yılında da Cem Yılmaz çektiği bir filmden satılan biletten 5 TL kazanıyordu, geldiğimiz 2019 yılında da Cem Yılmaz hâlâ 5 TL kazanıyor. Bunun sebebi de şu: Aslında yine bu yapımcılarımızın ne yazık ki zamanında bağımsız sinemacılarımızın ve diğer sinema sanatçılarının tüm itirazlarına rağmen, bu tekelleşmenin önüne geçecek bir adım atmamış olmaları. Bunu da bu açıklıkla ifade etmemiz gerekiyor sanıyorum ve şu anda bu tekelleşme öyle bir noktaya ulaştı ki bizim sinema salonlarımızın yüzde 44'ü tek bir sinema salonu işletmecisinin elinde. Özellikle büyük şehirlerde çok ciddi bir tekelleşme var. Yani siz bir sinema filmi çektiğiniz zaman -şanslıysanız o da- Isparta'da, Burdur'da, belki Maraş'ta birkaç salonda gösterime sokabiliyorsunuz eğer bu tekel grubuyla anlaşmanız yoksa ve onların şartlarını kabul etmiyorsanız; ancak bu şartları kabul ettiğiniz takdirde İstanbul'da, büyük şehirlerde seyirciyle buluşma fırsatı yaşıyorsunuz, o da bu grup filminizi göstermeye layık görürse. Dediğimiz gibi, önceden bu durum çok fazla zarar vermiyordu çünkü yeni yeni palazlanmaya başlıyordu -tabiri caizse- bu grup, o yüzden yapımcılarımız da çok fazla ses etmediler bu duruma ama aslında, derler ya hani, perşembenin gelişi çarşambadan belliydi, biraz böyle bir durum vardı.”
