Türkiye’nin üretebildiği gıdaları ithal etme yoluna başvurması. AKP döneminde 2002’den bu yana ithalat uygulaması çok daha fazla artmaya başladı. Çünkü tarımsal desteklemeler azaldı, çiftçi borçlandı. Çiftçimiz üretemez hale geldi.
Devlete bağlı piyasa düzenleyici kurumların birer birer satılması, üretici birliklerinin piyasa dengeleyici özelliklerinin ortadan kaldırılması gibi bütün uygulamalar üreticinin lehine olmaktan çıktı, tarımsal ürün fiyatları artmaz oldu. Örneğin buğday fiyatı son 10 yıldır neredeyse hiç artmadı, sürekli 80-90 kuruş aralığında geziniyor. Buna karşın başta mazot olmak üzere, gübre, ilaç ve tarımsal elektrik fiyatlarındaki artışlar enflasyon oranının çok üzerinde gerçekleşti.
Türk çiftçisi Dünyanın en pahalı mazotunu, en pahalı gübresini, en pahalı sulama suyunu kullanıyor. Dolayısıyla maliyetler çok yüksek olduğu için gıda fiyatları sürekli artıyor.
Üretimi planlayan politikaların olmaması da üretim azlığı nedeniyle fiyatların sürekli yükselmesine neden oluyor.
Özellikle son dönemde canlı hayvandan kırmızı ete kadar hepsi Türkiye’nin yerli olarak ürettiği ürünler olmasına karşın tonlarca ithalata başlandı. Türkiye, 4 5 milyar dolarlık gıda ihracatı yaparken, 12 13 milyar dolara yakın gıda ithalatına kaynak ayırmaya başladı. Yerli üretici yoksullaşırken, Uruguay, Arjantin ve Afrika ülkelerindeki canlı hayvan üreticileri Türkiye’den milyarlarca dolar para kazanmaya başladı. Türk lirası da değer kaybettiği için daha yüksek fiyatla tüketiciye ulaşmak zorunda kalıyor. Yakın gelecekte de bu tabloda iyileşme olmasını beklemiyorum. Çünkü Türkiye’de şu anda tarımsal üretim yapılabilecek alanların %20’si %30’u boş durumda. Üretici üretmekten, besici besicilikten soğudu.
