Bazı medya organları bu haberi “çiftçiye müjde” şeklinde sundu fakat sene başından beri kimyevi gübre fiyatlarında %90 ile %130 arasında bir artış gerçekleşmişken bu sevince anlam vermek mümkün görünmemektedir.
Geçen yıl 67 liradan satılan 50 kiloluk üre gübresinin fiyatı bu ay 113 liraya, 50 kiloluk şeker gübresi de 85 liraya yükselmiş durumda. 50 kiloluk 18.46 gübresi geçen yıl 89 lira iken, bu yıl 200 lira. Zamlı fiyat üzerinden yapılan indirimin çok anlamlı olduğunu söylemek mümkün değil. Çiftçi destekleri bu kadar yetersiz, üretim bu kadar plansızken yapılan “%15’e varan indirim” televizyon reklamı olmaktan öteye gidemez, çiftçimizin kronik sorunlarını çözmek bir yana, ona yenilerini ekler.
2016 yılında kimyevi gübrelerde %18’lik KDV oranı %1’e düşürülmüştü. Ancak hatırlanacağı üzere bu indirim gübre satış fiyatlarına yansımamış, çiftçiye destek olarak başlatılan süreç adresine ulaşamamıştı. Bu kez gübre fiyatlarındaki %15’lik indirimin piyasa fiyatlarını nasıl etkileyeceğine dair ciddi endişeler var. Sayın Bakan, sektörün konuya hassasiyetle yaklaşmasını istedi ama sadece istemekle tarım dünyasının kronik sorunları çözülemez; Bakanlığın konu hakkında ciddi tedbirler uygulaması gerekmektedir. Bu gayri ciddilik dahi göstermiştir ki Tarım ve Orman Bakanlığının amacı yalnızca göstermelik iş yaparak günü geçiştirmektir.
Sayın Pakdemirli ek olarak, fiyatları aşırı artıran firmaları yakın takibe aldıklarını ifade etti. Buna sevinsek mi üzülsek mi karar veremedik. Çiftçimizi toprağa küstüren, kamunun aldığı tedbirlerin tabana yayılmasını engelleyen bu firmaların takip edilmesi yetmez, kamuoyuna ifşa edilmeleri ve ciddi yaptırımlara maruz bırakılmaları gerekir. Sayın Bakan, işgal ettiği koltuğun takip merkezi değil, Bakanlık koltuğu olduğunun ayırdına varıp buna göre davranmalıdır. Samimi bir şekilde; büyük tüccardan değil, küçük üreticiden yana tavır koymadan sürdürülebilir bir tarım politikası gerçekleştirmek söz konusu olamaz; Bakanlığı küçük üreticiden yana tavır koymaya davet ediyorum.
