Bugün, bu insanlık dışı olayların üzerinden 26 yıl geçmiş olmasına rağmen; yüreklerimize düşen ateş, ilk günkü gibi yanmaya devam ediyor. Sivas da, Başbağlar da bizim kanayan yaramız, ortak acımızdır.
Tüm bu ödenen acı bedellerin karşılığının artık “barış” olması gerektiğinden yola çıkarak; toplumların geleceğinin savaşlar ve katliamlarla değil; birlik, beraberlik ve dayanışma ile belirleneceği bir dünya için, yaşanan iki büyük trajediden de tüm insanlığın dersler çıkartması ve vicdan muhasebesi yapması gerekmektedir.
Bu duygularla birlik ve beraberliğimize yapılan bu kanlı saldırılarda hayatını kaybeden canlarımızı rahmetle anıyor, Hacı Bektaş-ı Veli’lerin, Yunus Emre’lerin, Mevlana’ların, Pir Sultan Abdal’ların hoşgörüsü ile örülü topraklarda sevgi, saygı, birlik, beraberlik anlayışının yeniden hâkim olduğu ve dünyanın hiçbir yerinde benzer acıların yaşanmadığı yarınlar temenni ediyorum.
